ژنهای سرکوبگر PAX7 يك علامت كليدي جديد براي ديستروفي عضلاني فاسيواسكاپولوهومرال است

نوشته شده توسط علیرضا صباغیان،دکتر زهرا ترابی در .

مطالعات نشان مي دهد كه دانشمندان در كالج سلطنتي لندن، انگلستان كشف كردند كه ژن PAX7 و شبكه ژني تنظيم کننده آن يك علامت كليدي ديستروفي عضلاني فاسيواسكاپولوهومرال است.

 

 

علاوه بر آن، PAX7  بيوماركر بهتري براي بيماري به نسبت ژن  كنوني DUX4 مي باشد.

 

مطالعه ای با نام "سركوبگر ژن هاي هدف PAX7 در ديستروفي دیستروفی عضلانی صورتی کتفی شانه ای یا فاسيواسكاپولوهمورال در مجله   nature communications  به چاپ رسيد.

 

مطالعات پيشين ژنتيكي FSDH ، ديستروفي عضلاني ارثي را ، به محوري از توالي هاي قرار گرفته در انتهاي كروموزوم ٤ ، منطقه اي كه به D4Z4 شناخته مي شود، نسبت داده اند. در نتيجه ي اين توالي ها، ژن DUX4 فعال مي شود.

 

فاكتور DUX4 ، يك فاكتور رونويسي بوده كه به اين معني است كه توانايي تركيب قطعات مشخصي از دي ان آ ، ژن هاي هدف داشته و توانايي تنظيم بيان روشن و خاموش بودن ژن را دارد. بهرحال  بيان ژن DUX4  در بيوپسي هاي عضلاني مشكل بوده و منجر به اختلاف نظرهايي كه آيا اين ژن مي تواند بعنوان بيوماركري براي بيماري در نظر گرفته شود، شده است.

 

PAX7  یك ژن تنظيم كننده ميوژنزيس بوده كه باعث شكل گيري بافت عضلاني شده كه منجر به رهايي سلول ها از مرگ سلولي وابسته به DUX4 مي شود.

 

اكنون، محققين مطرح كرده اند كه شبكه ژنتيكي هدف فاكتور بيان PAX7 علامت جديد تشخيصي براي بيماري است.

 

محققان از داده های حاصل از شش بررسی پیشین بیان ژن در بیوپسی عضلانی FSHD استفاده کرده و آن را با استفاده از تکنولوژی توالی RNA در سلول های عضلانی تأیید کردند. این تکنیک مولکول های RNA را شناسایی و تعیین می کند. محققان متوجه شدند که DUX4 در مغشوش كردن شبكه ژني هدف PAX7 نقش دارد.

 

محققين بيان كردند كه فعال شدن DUX4 ممكن است با دو مكانيسم منجر به FSHD شود: مكانيسم اول از طريق فعال سازي گروهي از ژن ها كه مرگ سلول عضلاني را ارتقا داده و در نتيجه منجر به پيشرفت بيماري مي شود؛ مكانيسم دوم از طريق مغشوش كردن توانايي PAX7 براي تنظيم ژن هاي هدف خود است كه نتيجه آن  دگرگوني هاي چشمگيری بوده كه اين نيز موجب پيشرفت بيماري مي شود.

 

نتايج از سركوب ژن هدف PAX7 بعنوان ماركر كليدي (هالمارك) براي FSHD حمايت مي كند. اين رويداد مولكولي جديد بايد براي مطالعات آينده در ارتباط با آسيب شناسي و درمان بيماري در نظر گرفته شود.

 

به طور کلی، "ما پیشنهاد می کنیم مدل پاتولوژی مولکولی FSHD به روز شود تا سرکوب ژن هدف PAX7 به عنوان یک مکانیزم مهم مولکولی مشارکت داده شود و راهبردهای درمانی فعلی را اصلاح کند".