ژنهایی که باعث دیستروفی عضلانی مادرزادی می شوند کشف شد

در .

 این مقاله در تاریخ 8 می سال 2012 انتشار یافت .

 Prof francecsco Muntoni و گروهی از دانشمندان بین المللی طی بررسی های بعمل آمده به این نتیجه رسیدند که جهش در دومین ایزوپرنوئید سنتاز که حاوی ژن ( ISPD ) می باشد می تواند منجر به دیستروفی عضلانی مادرزادی شود.

این تیم تحقیقاتی که به بررسی ژنتیکی روی 11 بیمار مبتلا به سندروم Walker - warburg که به اختصار WWS گفته می شود و فرم شدید دیستروفی عضلانی مادرزادی است پرداختند . آنها متوجه شدند که جهش برروی ژنهای مذکور نیز باعث ایجاد این فرم از دیستروفی عضلانی نیز می گردد.

اگر چه محققان تکنولوژی جدیدی جهت ردیابی و شناسایی جهش های حاصل آمده برروی ژنهای مرتبط یافته اند ولی هنوز نیاز به مطالعات بیشتر در این زمینه می باشد . برهمین اساس آنها به مطالعه بیشتر به روی بچه های مبتلا به این عارضه و تشخیص ژنتیکی دقیق تر پرداختند . محققان امیدوارند که این مطالعات پایه و اساس برای درمانهای جدید و قطعی این بیماری باشد.

 

نتایج حاصل از تحقیقات چه می باشد :

سندروم WWS یک فرم شدید از دیستروفی عضلانی مادرزادی می باشد که مغز و چشم ها را نیز در این بیماران درگیر می کند. در حدود نیمی از بیماران که احتمال می دهند مبتلا به سندروم WWS باشند هنوز آزمایشات و تشخیص دقیق ژنتیکی که دال بر تائید این موضوع باشد کدام ژنها در آنها دچار جهش شده است دردست نیست .

Prof Muntoi و همکارانش به مطالعه روی 11 بیمار که مبتلا به سندروم WWS بدون تشخیص دقیق ژنتیکی بودند پرداختند . آنها در این مطالعه از شیوه جدیدی که ترکیبی از 2 تکنولوژی بود استفاده کردند.

این تحقیقات حاکی از آن است که در 7 مورد از بیماران جهش روی ژنهای مشابه دیگری اتفاق افتاده است که منجر به بروز عارضه دیستروفی گردیده است . محققان با کمک این تکنولوژی جدید و بررسی روی DNA این بیماران موفق به شناسایی مجموعه دیگری از ژنها شدند که در بروز این بیماری بی تاثیر نمی باشد .

با کمک این تکنولوژیها آنها موفق به شناسایی دقیق مکان عده ای از این ژنها شدند که یکی از این مکانها همان ناحیه ISPP می باشد که در بالا به آن اشاره شد.

محققان در حین بررسی هایی که انجام دادند به این نتیجه رسیدند که جهش در ژنهای ISPP نه تنها باعث ایجاد سندروم WWS در این بیماران شده بلکه در سیستم اصلاح و ویرایش DNA اختلال ایجاد کرده و منجر به یکسری ناهنجاری در سلولهای پوستی در 7 مورد از این بیماران شده است . محققان با جایگزین کردن ژنهای ISPP جهش نیافته و سالم به این بیماران متوجه شدند نا هنجاری پوستی در آنها از بین رفت و همچنین علایم سندروم WWS در آنها تا حد زیادی تحلیل رفت.


این یافته ها چه نتایجی برای بیماران به همراه دارد :

تشخیص دقیق ژنتیکی این بیماری برای خانواده ها بسیار سودمند می باشد بدین ترتیب که این امکان را فراهم می آورد تا اطلاعات دقیق تری از چگونگی بیماری و پیشگیری از بروز بیماری و جلوگیری از اثرات سوء و همچنین مراقبت های بهتر را برای پزشکان معالج و خانواده بیماران فراهم آورد.

این اطلاعات و تشخیص های ژنتیکی دقیق همچنین درک کامل مسیرهای بیولوژیکی بدن را که منجر به بروز این عارضه می شود برای پزشکان قابل درک کرده که همین امر می تواند پایه و اساس پیشگیری و راه های درمان قطعی برای بیماران باشد.

همانطور که ذکر شد فهمیدن این موضوع که جهش در ژنهای ISPP نیز می تواند منجر به سندروم WWS شود یک راه جدید برای بررسی های دقیق تر جهت دستیابی به درمان قطعی شده است.


اطلاعات پایه ای :

سندروم WWS می تواند ناشی از جهش در هر یک از چند ژن مربوطه باشد . بعبارت دیگر تمامی ژنهای مربوطه دارای اهمیت و اثرتقریبا یکسانی در بروز این عارضه دارند.

بدین ترتیب که تمامی این ژنها نقش مهمی در فرآیند اضافه کردن قند به مولکولها که دیستروگلیکان نامیده می شود دارند. دیستروگلیکان نام یک پروتئین است که در فرم دهی و ارتباط سلولهای عضلانی با محیط اطراف و همچنین در استحکام و کشش عضلات نقش بسزایی دارد. برای داشتن کارایی مناسب این پروتئین ها مولکولهای قند باید به دیستروگلیکان اضافه شوند .

این فرآیند اضافه شدن مولکولهای قند توسط مجموعه ای از واکنشهای آنزیمی صورت می گیرد و چنانچه در این فرآیندها اختلال ایجاد شود عارضه های زیر حاصل می آید.

• سندروم WWS

• دیستروفی عضلانی مادرزادی Fukuyama

• بیماری های عضلانی چشمی – مغزی

• دیستروفی عضلانی مادرزادی تیپ IC و ID

• دیستروفی عضلانی لیمب گردل نوع 2I و 2K و 2M و 2N

دانشمندان با کشف این نوع تغییر شیمیایی برروی یک پروتئین مهم ماهیچه ای موفق شدند گام مهمی در شناخت بیماری دیستروفی عضلانی بردارند . این یافته ها می تواند به درمانهای جدیدی برای این بیماری منجر شود.

محققان پس از تولید اولیه پروتئین ها ، آنها را با افزودن زنجیره های قند ، چربی و دیگر گروه های شیمیایی اصلاح کردند.

این اصلاحات می تواند بطور کامل نحوه عملکرد و مکان قرارگرفتن یک پروتئین را در بدن تغییر دهد. اختلال در این اصلاحات می تواند عملکرد پروتئین را تغییر داده و به بروز بیماری منجر شود.

تحقیقات دانشگاه ایوا بر روی دیستروگلیکان پروتئین موجود در غشای سلولی که در بسیاری از اشکال دیستروفی عضلانی دچار اختلال می شود متمرکز شده است . آنها دیستروگلیکان معمولی را بایک زنجیره قندی منحصر به فرد اصلاح کردند.

این اصلاح موجب شد این پروتئین غشای سلول های ماهیچه ای را به پروتئین های لامینای پایه ای بچسباند . لامنیای پایه ای لایه محکمی از پروتئینهای خارج سلولی هستند .

این کار غشای ماهیچه ای سست را تقویت می کند و مانع از گسست های کوچکی می شود که بطور طبیعی و بدلیل توسعه و آسیب غشا ایجاد می شود.

این تحقیقات نشان می دهد که اختلال در توانایی دیستروگلیکانها برای اتصال به پروتئین های لامینای پایه ای موجب بروز دیستروفی ماهیچه ای مادرزادی و همچنین پیشرفت سرطان در سرطان سلولهای پوششی می شود.

در این بیماری ها زنجیره قند دیستروگلیکان بطور ناقص و یا نامناسب تشکیل می شود و این پروتئین نمی تواند محکم به لامینا متصل شود. دیستروگلیکان یک گلیکوپروتئین پیچیده و شگفت انگیز است. این پروتئین به شدت توسط بسیاری از انواع قند پوشیده شده است.

مجموعه این شرایط و عارضه ها تحت عنوان دیستروگلیکانوپاتی شناخته می شوند که نشانه های آن شامل انواع مختلف اختلالات عضلانی از جمله ضعف و کاهش توانایی جسمانی می باشد.